Koder i dekoder Ascii85

Czym jest Ascii85?

Ascii85 odczytuje dane wejściowe po 4 bajty, traktuje każdą grupę jako liczbę 32-bitową i zapisuje ją jako 5 cyfr w systemie o podstawie 85. Cyframi jest 85 kolejnych znaków ASCII od ! (kod 33) do u (kod 117): każdy znak to po prostu wartość cyfry plus 33. Wynik jest o 25% większy od danych wejściowych, wobec 33% w przypadku Base64.

Format ten jako pierwsze zastosowało uniksowe narzędzie btoa. Adobe przyjęło go jako kodowanie ASCII base-85 w PostScript Level 2 i PDF, gdzie pozwala przenosić dane binarne, takie jak obrazy i czcionki, wewnątrz zwykłego pliku tekstowego. Python udostępnia je jako base64.a85encode(), a Go jako pakiet encoding/ascii85.

Skrót z i ograniczniki Adobe

Grupa czterech bajtów zerowych normalnie zostałaby zapisana jako pięć wykrzykników. Ascii85 zapisuje ją zamiast tego jako pojedyncze z, dzięki czemu ciągi pustych danych pozostają krótkie. Skrót dotyczy tylko pełnych grup. Gdy długość danych wejściowych nie jest wielokrotnością 4, końcowa grupa n bajtów daje n + 1 znaków i nigdy nie jest skracana.

PostScript oznacza ciąg Ascii85 sekwencją <~ na początku i ~> na końcu. W strumieniu PDF z filtrem ASCII85Decode używa się tylko zamykającego ~> jako znacznika końca danych. Ten dekoder usuwa oba ograniczniki, jeśli występują, i ignoruje białe znaki, więc dane strumienia z pliku PDF lub PostScript można wkleić bezpośrednio.

Ascii85 w kodzie

# Python 3.4+
import base64
base64.a85encode(b'hello')                      # b'BOu!rDZ'
base64.a85encode(b'hello', adobe=True)          # b'<~BOu!rDZ~>'
base64.a85decode(b'<~BOu!rDZ~>', adobe=True)    # b'hello'

// Go
import "encoding/ascii85"
dst := make([]byte, ascii85.MaxEncodedLen(len(src)))
n := ascii85.Encode(dst, src)