Ascii85-encoder en -decoder

Wat is Ascii85?

Ascii85 leest de invoer per 4 bytes, behandelt elke groep als een 32-bitsgetal en schrijft die als 5 cijfers in grondtal 85. De cijfers zijn de 85 opeenvolgende ASCII-tekens van ! (code 33) tot u (code 117): elk teken is gewoon de cijferwaarde plus 33. De uitvoer is 25% groter dan de invoer, tegenover 33% bij Base64.

Het formaat werd voor het eerst gebruikt door het Unix-programma btoa. Adobe nam het over als de ASCII-base-85-codering van PostScript Level 2 en PDF, waar binaire gegevens zoals afbeeldingen en lettertypen er in een gewoon tekstbestand mee kunnen worden meegestuurd. Python biedt het aan als base64.a85encode() en Go als het pakket encoding/ascii85.

De z-afkorting en de Adobe-begrenzers

Een groep van vier nulbytes zou normaal als vijf uitroeptekens worden geschreven. Ascii85 schrijft die in plaats daarvan als één z, zodat reeksen lege gegevens kort blijven. De afkorting geldt alleen voor volledige groepen. Als de invoerlengte geen veelvoud van 4 is, wordt de laatste groep van n bytes n + 1 tekens en nooit afgekort.

PostScript markeert een Ascii85-string met <~ aan het begin en ~> aan het eind. In een PDF-stream met het filter ASCII85Decode wordt alleen de afsluitende ~> gebruikt, als markering voor het einde van de gegevens. De decoder op deze pagina verwijdert beide begrenzers als ze aanwezig zijn en negeert witruimte, zodat je streamgegevens uit een PDF- of PostScript-bestand direct kunt plakken.

Ascii85 in code

# Python 3.4+
import base64
base64.a85encode(b'hello')                      # b'BOu!rDZ'
base64.a85encode(b'hello', adobe=True)          # b'<~BOu!rDZ~>'
base64.a85decode(b'<~BOu!rDZ~>', adobe=True)    # b'hello'

// Go
import "encoding/ascii85"
dst := make([]byte, ascii85.MaxEncodedLen(len(src)))
n := ascii85.Encode(dst, src)